من خودم نه خاطره

ولی تو خاطره ای...نه بگویم پنجره بهتر است چراکه از درون توبهتر می- توان دید...باتو بهتر می توان گفت حتی بعضا هم به خودش گفتم که غذاخوردن هم با تو جوره دیگری است!

عاشق پروپاقرص ماکارونی-عاشق خوردن غذاهای میان روز-عاشق بیسکوییت های نمکی-عاشق تماشای فیلم های کارتونی وعلاقمند به هنر دوبله... عاشق هنر عکاسی وفیلم برداری-عاشق رنگ نارنجی واستاد منبت کاری وهنر چوب.این علایقی بود که هرگز نمی شد ناصر را از آن ها دور کرد.

این ها خاطراتی است که از علایقش مانده...ولی خیلی علایق ناگفته هم داشت .علایقی که او را به ((نور))می بردوبه گرمای وجود می -رساند.علایقی که ((ناصر عبداللهی)) کرد...کودکی گنگ در ایام کودکی که در دوران بلوغ اوج صدایش لرزه به تن می انداخت.

باز در جمع تازه اضداد حال وروزی نگفتنی دارم هم نمی دانم از چه می خندم وهم نمی دانم از چی می نالم

سلام به همه شما دوستان ناصریا. انشالله که خوب باشین .من به علت نزدیک شدن برگزاری امتحانام شاید نتونم چند وقتی وبلاگ رو آپدیت کنم .از این بابت خیلی ناراحتم که کمتر میتونم با شما همراه باشم .ببرام دعا کنید که بتونم انشالله موفق بشم .

تا چند سال پیش فکر میکردم که شاید فقط من باشم که انقدر ناصر رو دوست دارم  ولی به مرور زمان فهمیدم که اینطوری نیست .فهمیدم که ناصر فراتر از ان چیزهاست ودوستان وطرفدارانی دارد  که همیشه دوستش دارند وبه او عشق می ورزند .ناصر میگفت :((قبل ا زاینکه شما منو دوست داشته باشید من شما رو دوست می داشتم .)).ما داغ بودیم وشاید نمی فهمیدیم که چه چیز گرانبهایی را ازدست دادیم ولی حالا می فهمییم که ناصر ازبین مارفته ودیگر نیست.حالا میفهمیم که ناصر یک کلمه یا یک جمله یا یک کتاب نیست واوآسمانی بود .وناصر فراتر از آن چیزهایی بود که حتی خیلی از بزرگان فکرشان را میکردند .هرچی فکرشو میکنم کمتر خواننده ای رو  می بینم  که  شعرهایی که میخواند از معنای خاصی برخوردارباشد.کمتر خواننده ای رو می بینم که انقدر در دل ها نفوذ کند (البته به عقیده خودم) وقلب ها را به لرزش دراورد .کمتر خواننده ای رو می بینم که انقدر به پروردگارش ایمان داشته باشد وهمیشه نام  او بر سر زبانش باشد واز او درکارهایش کمک بگیرد .حالا می فهمم که ناصر رفته وما قدر با او بودن را ندانسته ایم .حیف ...حیف...