خسته از دنیا
در میان همه کشور ها تا جیکستان را خیلی دوست داشت .از قضا مردمان این کشور هم برای او وکنسرتش سنگ تمام گذاشتند.ولی همیشه برای آسایش جزیزه کیش را ترجیح می داد.در این اواخر از کنسرتی ۲سال پیش در قزوین برگزار کردکه به عنوان بهترین آن یاد می کرد هر چند نمی توان کنسرت تهران در سال ۸۱ودر منطقه نیاوران را به این سادگی ها به فراموشی سپرد!اگر می خواست کاری را انجام دهدکمتر کسی جلودارش بودواگر هم نمی خواست همین طور...ولی این هم راهکار داشت وغالبا محبت او دراین مورد شامل حال من می شد.ولی هم واره ((غمی ))او را می آزردهمیشه در عین شادی می توانستم حال وهوای دغدغه باری را در ته قلبش جستجو کنم .غمی ازاین دنیا از هر چه زیبایی واز هرچه قیل وقال... واو رفت رفتنی که در نهایت بی باوری باوری از خودش را برجای گزارده وقتی همه چیز را کنار هم میگذارم وبرگ دفتر خاطراتمان را جستجو می کنم این گونه رفتنش را باور می کنم .او جور دیگری رفت ...
روحش شاد
